Ruim 10 jaar gelden ben ik een sekuele realatie begonnen met mijn toenmalige huisarts. Hij was verliefd op mij ik werd overrommeld en viel voor zijn aandacht voor mij. Echter alles blelek gebaseerd op leugens van hem. Hij sprak negatief over zijn e-vrouwen, hij wa overal slachtoffer van. Hoe dan ook ik raakte zwanger van hem en wij trouwden. Vanaf dat moment draaide hij om als een blad aan een boom. Geestelijk en lichamelijk mishandeld zo ook mijn dochter. Drank speelde hier ook een grote rol, hij dronk stiekem ook op zijn praktijk. Als hij dronken was vertelde hij over zijn patiënten die hij vaginaal onderzocht had. Naast mij had ik het vermoeden dat ik niet de enige patiënt van hem was die hij misbruikte. Achteraf klopte dit gevoel ook wel, want toen ik vluchte met mijn kinderen woonde hij binnen een paar weken al samen met een andere patiënt en haar kinderen. Nadat ik gevlucht was kreeg deze man natuurlijk omgang, hij had in die tijd geen intresse in zijn kinderen en kleineerde hen. Ondanks dat hij toen samen woonde met die vrouw rande hij mij diverse malen aan en toen ik een keer viste had werd hij aggressief en viel de visite aan. De omgang is toen tijdelijk gestopt. Daarna moesten de kinderen met hem mee. En weer kleineerde hij de kinderen en ge bracht hen in gevaar. Eén van hen heeft hij toen seksueel misbruikt. Mijn kind was/is heel stellig in zijn verhaal nu vier later nog steeds. Mijn ex verdraaid alles, hij is het slachtoffer en heeft patiënten van hem valse verklaringen laten schrijven. Voor mij is deze man een veelpleger die nog veel meer dan dit ons heeft aangedaan. Helaas komt deze man overal mee weg.

Mijn/ons leven zal nooit meer worden als voorheen. En als slachtoffers loop je tegen een hele grote muur.

Ik heb met grote belangstelling zowat gans deze site bekeken en vooral het submenu incest.

Wat ik hier lees ,is qua tekst identiek aan een 10-tal andere sites (wie de oorspronkelijke tekst heeft opgemaakt ,weet ik niet en gaat me ook niets aan) ,waarbij ik ook hier weer tot de conclusie kom dat sexueel misbruik binnen het gezin door de moeder zo goed als wordt door gezwegen.

Bravo ,je bent dus even naief als de rest van de wereld die zilks als pure fantasie ,verlangen of verbeelding afdoet.

Wil je dat uw site en jezelf ernstig genomen wordt ,zorg dan dat je op z'n minst ook hiervan melding maakt.

Sexueel misbruik is altijd erg ,maar een vorm ervan verzwijgen is nog veel erger.

Je geeft slachtoffers daarbij nm het gevoel zelf schuldig te zijn ,zeker als het sexueel misbruik betreft van een moeder tegenover haar zoon.

Ik zat door omstandigheden (vader Schipper )50 jaar geleden bij mijn tante, om naar school te gaan, daar werden door mijn 3 oudere neven sexueel misbruik van mij gemaakt,toen ik 12 jaar en 2 maanden oud was werd ik ongesteld en heb ik in mijn naiviteit gedacht, hier moet ik weg,dat loopt slecht af,ik ben dan een "gevallen vrouw" ik ging naar huis (schip ) en heb zelfs mijn lagere school niet afgemaakt.Ik heb hier gedurende mijn hele leven nog nooit met iemand over gepraat er gaat geen dag voorbij of ik denk aan al die ellende en het hield daar niet bij op,want thuis was mijn 11 jaar oudere broer die verder ging waar het andere stopte.Het is nu zover dat ik bijna stik van wrok,jegens hen allen.Ik heb bewust nooit aangifte gedaan,want mijn broer zei,"iets wat je niet kunt bewijzen is niet gebeurd,dus is het beter dat je niets zegt" jullie snappen natuurlijk wel, dat ik met hen allen gebroken heb,maar niemand weet de ware reden,alleen het misbruik van mijn broer is in huiselijke kring bekend, het geeft mij een loodzwaar gevoel

Ik wilde alleen even zeggen dat ik hetgeen beschreven staat bij incest met oudere broer en de daaropvolgende pagina's helemaal onderstreep. Het is in mijn leven precies zo gegaan als daar beschreven is. Ik ben gelukkig niet in de prostitutie beland, maar de depressiviteit, automutilatie, zm-gedachten, zijn allemaal aanwezig.

Bedankt voor de vele info die ik hier kan vinden!!

Met vriendelijke groet,

Patsas

Beetje jammer dat er van alles wordt besproken over hoe de pleger kan worden geholpen MAAR OVER HULP VOOR DE SLACHTOFFERS IS WEINIG TE VINDEN!!!! DAN VRAAG JE JE TOCH AF!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ALS EEN IDIOOT DIE HET IN ZN/HAAR KOP HAALT OM MET ZN VINGERS NIET VAN KINDEREN AF TE KUNNEN BLIJVEN WEL WORDT GEHOLPEN, WIE ZORGT ER DAN VOOR ZIJN/HAAR SLACHTOFFERS?????

Hallo allemaal,

Ik ben nu zover dat ik eindelijk aangifte heb gedaan voor de man die mij misbruikt heb van mijn 9de tot mijn 13de jaar, elke zomervakantie of voorjaars vakantie ging ik naar deze man toe (opa).. mijn moeder wist hier niks vanaf tot ik op mijn 16 jaar het leven niet meer inzag, en ik het mijn ouders had verteld. heel me wereld stond op zijn kop, ik ben nu 20 jaar, en wat is dit ongeloofelijk moeilijk,  ik heb het idee dat ik het nooit een plakje kan gaan geven....

vandaag een begeleid gesprek gehad met mijn vader die mij als kind seksueel misbruikt heeft was heel moeilijk om all mijn gevoelens te vertellen,voel mij nu heel vreemd net als in een cocon maar heb toch het gevoel dat ik hiermee iets gewonnen heb voel mij niet meer zo klein en minderwaardig wel vreemd om na 25 jaar ineens over iets te praten wat altijd taboe was

ben tot twee maal misbruikt de veelplegers leven niet meer. mijn ouders hebben van deze misbruik aangifte willen doen maar er werdt door de politie gezegd doe dat maar niet want zoiets doen deze mensen niet.mijn ouders hebben moete trouwen en dat was een grof schandaal volgens de kerk.maar ook voor mijn familie dat waren nog al kerkgangers en allemaal zakenlui.ook zij vernamen van mijn ouders over het seksueel misbruik van mij en scholden mijn ouders uit voor leugenaars dat doen deze mensen niet.ik mocht van meneer pastoor niet bij het kinderkerkkoortje want zij hij tegen mij je bent een hoerenjong en je moeder is een hoer.de kapelaan van deze parochie bekommerde zich om mij en zou wel proberen of ik toch wel bij het koortje mocht komen.in een mum van tijd had ik geen broekje meer aan en begon hij te rommelen aan mij.ik gaf aan dat niet fijn te vinden en hij gaf als antwoord och je mag bij mij biechten dan zijn de zonden je vergeven.op de school waar ik zat mocht ik nooit wat doen ja ik was dus vekeerd.tot een gegeven moment mocht ik op woensdagmiddag van de frater het tuintje bij de school opruimen.toen ik klaar was en dit aan hem melde mocht ik mee naar een donker kamertje.daar begon hij aan mij te rommelen en uit was mijn broekje.ben dus annaal misbruikt ben daarvoor twee maal geopereerd.toen ik aangaf van dat vertel ik tegen het hoofd van de school kreeg ik een klap recht in mijn gezicht en vertelde hij dat ik op school nooit meer iets mocht doen.ik heb het wel aan het hoofd van de school verteld nou dat had ik maar beter niet kunnen doen ik kreeg er van langs met een stuk hout.aangifte in die tijd kon meen niet doen je werd niet geloofd en deze mensen werd de hand boven het hoofd gehouden.ik zal ook nooit meer in de kerk komen. waar staan deze mensen voor.onderzoek doen och wat zal het opleveren ik denk heel weinig.de kerken uit het landschap laten verdwijnen weg er mee.

Goede site met nuttige informatie, als ik dat zo mag zeggen.Weet niet of ik dit hier wil neerzetten, maar zit er al een tijdje mee. Ik hoorde een paar maand geleden dat mijn zus toen ze jonger was, is aangerand door mijn vader. Dat is gelukkig daarna al snel uit gekomen, mijn pa zijn excuses aangeboden en dat was het.. Nooit geweten.. Zij heeft hem vergeven, zegt ze.Nu heb ik zelf, voor zeker een jaar of 10, het gevoel van 'ik vertrouw jou niet'. Toen ik jonger was, kwam hij voordat hij naar bed ging, vaak mijn kamer in om het ventilatieding open/dicht te doen. Ik kreeg dan een heel benauwend gevoel en hield me muisstil verstopt onder de dekens, met een gevoel van opluchting als hij weer weg liep. Ik ben nog thuiswonend en voel me nog steeds niet op mijn gemak als ik alleen met hem ben en dat gevoel is erger geworden sinds ik het van mijn zus weet. De slaapproblemen zijn erg herkenbaar, al van kleins af aan. Toen ik naar de brugklas ging, begonnen thuis de woedeaanvallen en stemmingswisselingen, terwijl ik juist het kind was waar niemand last van had. Verder heb ik ook een paar angsten (al ik zie geen verband met mijn vader), vroeger veel blaasontstekingen gehad (de laatste jaren niet meer) en schrik ik van aanraking (wie dan ook). Mijn gevoel zegt dat er iets gebeurd is vroeger, maar ik kan niet zeggen wat precies want dat weet ik niet, geen herinnering. Kan het zijn dat ik het geblokt heb?

Hoe kijk deze scribent(e) aan tegen de opkomst van voetballers met elk een jochie of meisje aan de hand? Ik denk nog steeds: het is een middel om kinderen in de bewonderde sfeer van de votbaltempel binnen te leiden. Dat was niet anders in de RK Kerk: bij een parochiekerk paste een school, misdienaars ... Jarenlang misdienaar, seminarist, kloosterling ... nooit iets meegemaakt van het misbruik. De greep van de consumtpeimaatschappij op kinderen en jeugd is trouwens nog meer omvattend.

Voor de publiciteit over het misbruik door kerkleden is dit belangrijke informatie. Het is wel schokkend, dat er in allerlei organisaties, verbanden en situaties zoveel sexueel misbruik nog  voorkomt. En dat nu en hier in  de zogeheten "seculiere tijd". de zogeheten "sexuele vrijheid" na het zwijgen in het verre verleden over sex heeft geen menselijke omgang gegarandeerd. 

Voor een serieus televisieprogramma ben ik op zoek naar mensen die de verkeerde man of vrouw zijn tegengekomen via internetdating. Werd uw date geweldadig of bleek later dat hij of zij allang een partner had? Wij willen het graag weten. Zou u contact met ons willen opnemen via het volgende emailadres:

simone.tangelder@vara.nl

Alvast hartelijk dank!

nu snap ik waarom misdienaars kinderen moeten zijn! wel om ze te kunnen misbruiken! en ze te doen zwijgen! en op dat soort krapuul! ben ik razend! priesters worden volgens mij beschermd door DE PAUS! daar ben ik zeker van, in het nieuws op VTM zijn bijna altijd berichten over misbruik in de kerk, en het zal volgens mij nog erger worden! DUS ER ZOU EEN WET MOETEN KOMEN DIE HET VERBIED OM KINDEREN MISDIENAARS TE LATEN WORDEN! IK BEN TEGEN PEDOFIELEN DAT MOGEN JULLIE WETEN IK LEEF MEE MET SLACHTOFFERS VAN SEXUEEL MISBRUIK WANT ZE KUNNEN ALLE STEUN GEBRUIKEN

Toen ik 11 jaar was ben ik verliefd geworden op mijn 25 jarige leraar zoals vele meisjes dat weleens overkomt,alleen de leraar ging hiermee in.Hij werd vriendjes met mijn ouders en palmde zo me ouders en mij in.In eerste instantie begon het met kussen en dat was toen heel spannend en daarna ging het nog veel verder.........met andere woorden hij is een kant en klare pedofiel.Wat er gebeurt is daar heb ik 20 jaar lang nooit met iemand over gepraat maar geloof me vroeg of laat haalt het je in.Nu 23 jaar later kreeg ik last van depresiviteit .Via me psychiater ben ik doorgestuurd naar een sexuoloog en de klachten en problemen met mijn sex leven kwamen daar toch vandaan.Nu zijn we dmv emdr terug naar toen.Ik moet zeggen het is loodzwaar want nu moet je terug bewust naar het gebeuren wat je jarenlang heb weg gestopt.Dmv piepjes worden je hersenen geactiveerd en als ware je harde schijf wat gewist.Ik ben zo blij mee dat deze therapie bestaat want het was een hele warboel in me hoofd maar zo langzamer hand krijg ik het op een rijtje,alhoewel ik er nog lang niet ben.Een aanrader www.emdr.nl.Tevens ik had ook dubbele gevoelens ,keek terug met warme gevoelens maar dat was heel logisch zegt me sexuologe en als het jong gebeurt dan ga je het romantiseren,je ziet alleen de plussen bij die persoon terwijl de minkanten vervaagd zijn...hoe dan ook ik word stukker wijzer.Toch ergens goed voor geweest die depressie pffff

Hallo RD, Probeer Meld Misdaad Anoniem, tel. 0800-7000, of via website Meld Misdaad Anoniem Je hoeft je naam niet te zeggen, maar ze helpen haar wel uit de ellende.

Ik moest huilen toen ik net las wat voor overlevingsstrategieën een slachtoffer er op nahoudt. Ik ben namelijk meermaals slachtoffer geworden van huiselijk geweld (door dezelfde partner) en nu is het geëscaleerd in een poging om mij om het leven te brengen. Ik ben daar boos om, verdrietig, angstig, getraumatiseerd etc maar toch merk ik dat ik tegelijkertijd mijn partner (zo noem ik 'm dus nog steeds ja... zegt al genoeg) mis. Omdat hij voor mij inderdaad twee personen is: een goede en een slechte. Voor de slechte persoon ben ik doodsbang, maar de goede persoon mis ik zo ontzettend. Ik kan mij op de een of andere manier niet voorstellen dat hij het werkelijk zo bedoeld heeft, aan de andere kant liegen de feiten er niet om. Ik heb iets afschuwelijks meegemaakt en eigenlijk is juist degene die het gedaan heeft, de enige die me kan troosten. 

Lieve gast..

Hoe moeilijk het allemaal is voor je en hoe moeilijk het ook is om iemand aan te geven...DOE HET!!

Zoek iemand via internet die je kan helpen er over te praten..je kunt bij heel wat psygologen terecht!

Praten helpt echt! je hoeft niet meteen alles op tafel te gooien..komt tijd komt raad.

Je zussen hebben dit tot nu toe verwerkt op hun eigen manier om het weg te stoppen..net als ik vroeger..en nu..na 30 jaar kwam het er weer uit.Ik heb uiteindelijk na veel praten aangifte gedaan en geloof me..je hele wereld KAN instorten...Maar als er mensen achter je staan en je begrijpen zal het je veel steun geven!!

Je moeder wil niet dat dit boven tafel komt ..waarschijnlijk net als jij door schaamte..en wat zal men wel niet van haar denken.

Geloof me..niemand zal je ma wat kwalijk nemen..tenzij ze het al heel lang wist.

Wil je geen aangifte doen..praat met iemand...Desnoods wil ik wel met je praten...via hier of via een ander email adres.

Ik gun je zo veel sterkte..!!!

Sandra

Hey!

ik ben nu 16 jaar en was een beetje rond ana het zoeken op google.

ik ben vroeger vanaf mijn 8e tot mijn 12e seksueel misbruikt door mijn opa, en ik weet niet echt goed wat ik wil ik wou eigenlijk aangite doen maar omdat het m opa is lukt het gewoon niet me meoder zegt dat ik dat niet moet doen en dat me zussen dan boos op me worden aangezien zij ook zijn misbruikt en zij het al hebben verwerkt.

ik voel me vaak vies en rot terwijl het al ene paar jaar voorbij is. ik merk ook dat ik niet graag alleen met een leraar zit en met mannen ben.

ik heb het nog lang niet verwerkt en weet ook niet hoe ik het moet verwerken, mijn 2 zussen hebben het er nooit meer over en hebben het zo verwerkt ofzo maar lijkt mij dat het juist niet goed iswant je moet over je problemen praten maar ik kan dan niet ik zou tot nu toe niet in details kunnen vertellen wat er is gebeurt want dan schaam ik me en voel ik vies en krijg ik rillingen, het gaat wel erg vaak door me hoofd heen het is er dagelijks eigenlijk!  het lucht nu wel een beetje op om het hier anoniem te vertellen.

groetjes,