Lid 2 van artikel 285b van het Wetboek van Strafrecht luidt:

• Vervolging vindt niet plaats dan op klacht van hem tegen wie het misdrijf is begaan.

Dit geeft in beginsel de mogelijkheid tegen een verdachte van belaging voorlopige hechtenis te bevelen. De rechter dient uiteraard te toetsen of sprake is van een gewichtige reden van maatschappelijke veiligheid, die ter bescherming van het slachtoffer, de onmiddellijke vrijheidsbeneming vordert.

Belaging/Stalking is een TBS-waardig feit.

Hierdoor wordt voor de rechter de mogelijkheid geopend om de maatregel van terbeschikkingstelling (TBS) op te leggen. Een TBS kan uitkomst bieden in die ernstige gevallen, waarin een belager geheel of gedeeltelijk ontoerekeningsvatbaar is, geen ziekte-inzicht heeft alsmede een gevaar voor het slachtoffer blijft.

"Stalking" is een Engelse jachtterm. Een "stalker" is een jager, die groot wild besluipt. Het Nederlandse woord voor stalking is belagen. Volgens Van Dale's Groot woordenboek der Nederlandse Taal is een belager iemand, die een anders leven of vrijheid op arglistige, bedekte wijze bedreigt.

Door het bestanddeel "wederrechtelijk" wordt gewaarborgd dat niet strafbaar is degene die een titel heeft op grond waarvan rechtmatig kan worden gehandeld, bijvoorbeeld een incasso- of opsporingsbevoegdheid, dan wel toestemming aan demonstranten om een bepaald soort actie of demonstratie te voeren, waardoor inbreuk wordt gemaakt op de persoonlijke levenssfeer.

Onder stelselmatig wordt hetzelfde verstaan als in de wet bijzondere opsporingsbevoegdheden: namelijk "met een bepaalde intensiteit, duur en/of frequentie". Eén enkel nachtelijk telefoontje is geen belaging. Uiteraard kan de combinatie van gedragingen wel het stelselmatige karakter opleveren.

Gezien de plaatsing van de term ‘opzettelijk' bestrijkt het opzet niet de bestanddelen ‘wederrechtelijk' en ‘stelselmatig'. De dader behoeft dus om strafrechtelijk aansprakelijk te zijn, niet te hebben geweten dat wat hij deed, wederrechtelijk was.

Inbreuk maken op eens anders persoonlijke levenssfeer

De jurisprudentie zal dit bestanddeel moeten inkleuren. De belager breekt in op een situatie, waarin het slachtoffer redelijkerwijs aanspraak kon maken op (een zekere mate van) privacy.

Ontkent de dader dat hij de gevolgen wilde, dan moet gekeken worden naar wat er uit de gedragingen voortvloeide en wat daaruit objectief gezien afgeleid kan worden . Het is te verwachten dat rechters de ‘oogmerkjurisprudentie' ook op de onderhavige delictsomschrijving zullen toepassen.

Strafmaat van ten hoogste 3 jaren

De strafpositie sluit aan bij artikel 285 lid 1 van het Wetboek van Strafrecht, waar het misdrijf van bedreiging een strafmaximum kent van 2 jaar. In lid 2 van dat artikel wordt het strafmaximum verhoogd tot vier jaar, wanneer de bedreiging schriftelijk en onder een bepaalde voorwaarde geschiedt.