Dit is een gesprek waarin informatie uitgewisseld wordt tussen degene die aangifte wil doen (of overweegt aangifte te doen) en de zedenrechercheur(s).

In bijna alle gevallen is er sprake van een intakegesprek. In sommige eenvoudige gevallen en meestal bij een heterdaad situatie kan het intakegesprek direct overgaan in een aangifte. Dit laatste betekent dat er direct, nadat het strafbare feit heeft plaatsgevonden, een aangifte gedaan wordt.

Tijdens het intakegesprek wordt besproken wat er met het slachtoffer gebeurd is, wat hij of zij wil, wat strafrechtelijk mogelijk is en wat het doen van aangifte en het verdere onderzoek inhoudt.

Buiten de zedenrechercheur(s) en het slachtoffer (of melder) is er verder niemand aanwezig. In uitzonderlijke gevallen zou kunnen zijn dat gezien de leeftijd of de geestelijke gesteldheid van het slachtoffer of melder wel iemand bij het gesprek aanwezig is. Dit wordt echter per situatie bekeken.

Wat is er gebeurd, waar, wanneer, wat wil de aangever (of melder), wat zijn de gevolgen van het doen van een aangifte, wat is de werkwijze van de politie, hulpverlening, het horen van getuigen, de rechtszaak etc.

Eigenlijk alles wat ook bij een aangifte ter sprake komt, alleen bij een aangifte wordt er veel dieper ingegaan op het gebeuren dan bij het intakegesprek.

Door de zedenrechercheur wordt een verslag van dit gesprek gemaakt. In dit verslag staat wat er besproken is. Als er een dossier opgemaakt wordt, kan dit verslag erbij gevoegd worden. Verder wordt een intakegesprek auditief opgenomen.